
LAN شرکت مهرکام پارس
طراحی و اجرای شبکه های داخلی PASSIVE
تجهیزات شبکه های کامپیوتری به دو بخش Passive و Active تقسیم می گردند که هر بخش به نوبه خود دارای ارزش منحصر به فرد جهت تبادل اطلاعات در یک مجموعه می باشد و لاینفک از یکدیگر هستند.
تجهیزات Passive (غیرفعال) در هر شبکه ای به تجهیزات گفته می شود قابل برنامه ریزی نیستند و تغییر در ماهیت آنها امکان پذیر نمی باشد، این تجهیزات که در اغلب موارد جهت انتقال داده و پیکر بندی شبکه در نظر گرفته می شوند جهت تبادل اطلاعات مابین تجهیزات Active مورد استفاده قرار میگیرند و بزرگترین وجه تمایز آن این است که هیچگونه تغییری در اطلاعات انتقالی ایجاد نخواهد کرد.
از دیگر مواردی که می توان تجهیزات Passive را دسته بندی کرد نحوه عملکرد این گونه از تجهیزات است، در تمامی تجهیزات Active نیاز به برقراری برق می باشند، به عبارت دیگر با برق کار می کنند. تجهیزات Passive بدون نیاز به جریان برق توانایی خود را حفظ کرده و قابل استفاده می باشند.
همانطور که قبلاً نیز ذکر گردید اغلب تجهیزات Passive بدون برق کاربرد دارند، اما در این زمینه نیز استثنا وجود دارد، به عنوان مثال Patch Panel های POE تجهیزات Passive هستند که با برق کار می کنند و جهت انتقال از نیاز به جریان برق دارند.
برای تجهیزات Passive می توان
داکت،ترانک لگراند ، Keystone، Patch Cord، Patch Panel، Rack،
انواع کابل های مسی (UTP, FTP, STP)،
انواع کابل های فیبرنوری (Single Mode, Multi Mode, NZDSF) و بسیاری از تجهیزات دیگر را نام برد.
تجهیزات مورد استفاده در این پروژه پچ پنل و کابل های cat ۶ utp لگراند میباشد

شبکه های محلی از قدیمی ترین و اولین انواع شبکه های کامپیوتری هستند.
پیشرفت فناوری در حوزه فناوری اطلاعات باعث شده است تا نیازمندی های امروزی ظرفیت پذیری در شبکه های محلی تحت پوشش قرار گیرند.
از آنجایی که بنا به خصوصیات نظام های کسب و کاری، غالباً شبکه های محلی تأثیر مستقیمی بر روی اثربخشی نظام کسب و کار دارند، فناوری ها و تکنولوژی های نوین، بخش عمده ای از این نیازمندی ها را تحت پوشش قرار داده اند.

به کمک این چنین فناوری های نوین در شبکه های محلی امروزی و به جهت تحت پوشش قرار دادن نیازمندی های نظام های کسب و کاری امروزی، شبکه های محلی می بایست دارای خصوصیات ویژه ای در سطح ساختار و معماری آنها باشند.
از اهم این خصوصیات می توان به ظرفیت پذیری مناسب در لایه های مختلف شبکه های محلی، ایجاد افزونگی و تحمل پذیری خطا در سطوح مختلف، کمینه نمودن مدت زمان بازیابی در زمان بروز اختلالات، گسترش پذیری مناسب، امن سازی زیرساخت ارتباطی شبکه محلی، تحت پوشش قرار دادن نیازمندی های رفتار ترافیکی به جهت بهره مندی از سرویس های ارزش افزوده و… اشاره نمود.





